11/21/2015

GDZIE PODZIAŁO SIĘ TWOJE DZIECKO?


Będąc dziećmi marzyliśmy o dorosłości. Wydawało nam się, że ludzie pełnoletni mogą więcej, nie posiadają żadnych ograniczeń, nie dostają kar i nikt niczego nie może im zabronić. Z biegiem lat zaczęliśmy poznawać jak okrutne może być ludzkie stworzenie, w między czasie zawiedliśmy się na kilku osobach, zaczęliśmy dostrzegać trud życia i wtedy coś się popsuło. Zatraciliśmy wewnętrzną radość, ciekawość i szczerość. Dzisiaj z każdym nowym dniem przybywa nam coraz więcej problemów, które przygniatają nas pod swoim ciężarem i z którymi nie możemy sobie poradzić. Zaczynamy kombinować, uciekać od nich. Ale to na nic. Jeden problem niesie ze sobą kolejne i kolejne. W takich chwilach tęsknimy za dzieciństwem. Za okresem beztroskiego życia. Niestety, czasu nie da się już cofnąć. Jest on tak skonstruowany, że biegnie tylko na przód. Jednak istnieje pewna prawda, która pomogłaby nam pozwolić rozwiązać wiele zmartwień. Przyjrzyjmy się logice myślenia dzieci...


Będąc dziećmi byliśmy przekonani, że wszystko jest możliwe. Wierzyliśmy, że marzenia się spełniają, każdego dnia próbowaliśmy je dogonić. Nie patrzyliśmy na to, czy inni to zaakceptują. W ogóle nie pomyśleliśmy o tym, że mogą mieć coś do powiedzenia w tej sprawie. Nie godziliśmy się na istniejące już rozwiązania, ani schematy. Pragnęliśmy udeptać własną ścieżkę.

A teraz? Teraz boimy się swoich marzeń, nie mamy odwagi wyrażać siebie, no bo co, jeśli się nie uda? Co inni o tym powiedzą? Wmawiamy sobie, że to nie dla nas. Nawet, jeśli kiedyś raz spróbowaliśmy to się nie udało i nie mamy ochoty znów upadać. Zniechęcamy się, zamiast wyciągnąć z tego wnioski, podnieść się i iść dalej. Kiedyś nawet 'gleba' i stłuczone kolano nie były w stanie przerwać nam zabawy. Nie pozwólmy sobie popaść w rutynę, nie puszczajmy swoich marzeń w niepamięć. Nie rezygnujmy z nich ze strachu. Niech nasze życie nie stanie się nudne, ani przewidywalne. Gdyby dzieci obawiały się konsekwencji swoich działań to pewnie do dzisiaj nie przestałyby raczkować.

Dzieci potrafią zamęczyć pytaniami swoich rodziców. Są ciekawe świata. Nie wstydzą się tego, że czegoś nie wiedzą. Umieją otwarcie porozmawiać o problemowym słowie, czy pojęciu. Potrafią cieszyć się ze wszystkiego, każda drobna rzecz jest dla nich ekscytująca.

A my? Nawet, jeśli czegoś nie wiemy to nie mamy odwagi się do tego przyznać. Boimy się zapytać mimo iż coś nas bardzo interesuje, mimo, że mamy pewne wątpliwości. Wolimy przejść obok tego obojętnie, a później po prostu zapomnieć. Coraz więcej rzeczy przestaje nas obchodzić. Zagubieni we własnych zmartwieniach nie zauważamy pozytywnych emocji. Omijamy szansę na szczęście, ponieważ jej nie zauważamy. Powinniśmy żyć tak, jakbyśmy byli nowi na tej planecie. Powinniśmy spoglądać na wszystko z ciekawością i ciągle pytać.

Dzieci nie potrafią kłamać. Jeśli im się coś nie podoba to powiedzą to prosto w twarz. Nie są fałszywe. Nie robią sztucznych min, by się komuś przypodobać. Nie umieją obgadywać za plecami. Nie tłumią swoich emocji. Kiedy są smutne, nie trzymają negatywnych uczuć w sobie. Mają odwagę wylać łzy. 



A my? Ile razy okłamaliśmy swoich najbliższych, bo 'tak wypada', bo 'przecież się obrazi', bo 'tak mi wygodniej'? Po co? Przecież wiemy, że kłamstwo ma krótkie nogi i i tak mleko się kiedyś rozleje. Dlaczego ciągle kombinujemy, wymyślamy różne plany na 'zbajerowanie' ludzi po to, by nam było wygodniej? Prawda jest taka, że nikt na tym świecie nie umie powiedzieć prawdy. Wygodniej jest powiedzieć coś zupełnie nieprawdziwego i mieć spokój, niż prosto w oczy powiedzieć to, co rzeczywiście myślimy. Dlaczego tłumimy swoje uczucia? Każdy ma prawo od czasu do czasu sobie popłakać, by odreagować. Blokowanie emocji jest niszczące. Czasem na prawdę lepiej jest okazać swoją słabość, niż dławić się swoim smutkiem miesiącami. Po co udajemy przed innymi, że jesteśmy silni? Czy to ma jakiś cel?

Pamiętasz siebie kilka lat temu? Kojarzysz tę drobną dziewczynkę z dwoma, długimi warkoczami, tego chłopca w krótkich portkach, którzy biegali po polach, łąkach, lasach, którzy niczym się nie zamartwiali? Nawet, jeśli upadli i zdarli kolano, mimo to potrafili się podnieść i dalej bawić w berka? Którzy ciągle pytali: 'Dlaczego? Czemu? Po co?' Którym wszystko wokół wydawało się interesujące? Którzy lubili poznawać nowe pojęcia? Którzy wierzyli we wszystko, co powiedzieli im rodzice? Którzy cieszyli się z każdej drobnej rzeczy? Byli szczerzy do bólu? Gdzie oni się podziali? Dlaczego ich teraz nie ma? Zgubili się w polu? Nie wrócili z lasu? Dlaczego ich nie szukasz? Jeśli nie wracają już od dłuższego czasu, to może wezwij policję? Poważnie, nie żartuję! 

Musimy odszukać w sobie utracone dzieci oraz wszystkie cechy, które jakimś dziwnym sposobem gdzieś się ulotniły. Gdybyśmy nadal kierowali się 'dziecięcymi' wartościami to życie stałoby się znacznie prostsze. Zniknęłyby problemy, zmartwienia, a powróciłaby dawna radość i beztroska. 









PAMIĘTAJCIE O GIWEAWAY! NAGRODY SPONSORUJE DRESSLINK!!
<KLIK>

67 comments:

  1. Z wiekiem pojawia się więcej obowiązków i odpowiedzialności. Trzeba temu sprostać .
    Zapraszam do mnie - klik ❤

    ReplyDelete
  2. Łał super post, ale się rozwijasz!!! Te zdjęcia tak strasznie pasują do tematyki post, super! Pozdrawiam
    berrythere.blogspot.com

    ReplyDelete
  3. Tak... im jesteśmy starsi tym często bardziej tracimy swoje wewnętrzne dziecko. Boimy się krytyki, porażki, niepowodzeń, tracimy wiarę w to, że się da... A to przecież takie ważne, by być po prostu sobą. Pozdrawiam
    http://jbsios79.blogspot.com

    ReplyDelete
  4. Zgadzam się.. gdy już będziemy dorośli to pewnie nie jeden z nas będzie myślał o powrocie do dzieciństwa. Piękne zdjęcia! ♥

    http://neverstopdreaminggg.blogspot.com

    ReplyDelete
  5. chciałabym wrócić do czasów dzieciństwa :)
    zapraszam, mój blog

    ReplyDelete
  6. Znowu chciałabym być małym dzieckiem. Ale niestety trzeba iść do przodu. Jesteś piękna!

    ReplyDelete
  7. ja bym bardzo chciała wrócić do beztroskich czasów czyli do dziecinstwa.

    http://moniqa-blog.blogspot.com/

    ReplyDelete
  8. A ja jak to czytam, to dochodzę do wniosku, że nie zgubiłam w sobie tego dzieciaka. Cały czas chcę poznawać świat, mam nowe marzenia, do których podobnie jak i do starych, uparcie dążę, jestem szczera i mówię wszystko wprost i nie przejmuję się tym, co ludzie o mnie myślą, bo skoro MI na nich nie zależy, to po co się przejmować ich opinią? Jak się cieszę, że nie zgubiłam tego dziecka, chociaż lat coraz więcej, a co za tym idzie i obowiązków.

    ReplyDelete
  9. Z wiekiem tracimy wiele dobrych cech ale i zyskujemy!

    toofussy.blogspot.com

    ReplyDelete
  10. Ale śliczna stylizacja. :3
    Chciałabym wrócić do dzieciństwa <3

    ReplyDelete
  11. Trzeba robić swoje i nie patrzeć na to co mówią inni.

    ReplyDelete
  12. Kurczę, za każdym razem kiedy tu zaglądam, to czuję, że jednak blogspot to nie jest tylko świat współprac i nudnych postów. Sposób, jaki piszesz i o czym piszesz, powoduje, że mam krzywy grymas na twarzy, bo zauważam, że jestem beznadziejna w stosunku do Ciebie. Nie męczysz czytelników klikaniem, dyskretnie proszi o to na końcu posta, a nie cały post walisz o tym. A co do samego posta - ja osobiście podobno wciąż jestem dzieciakiem, zachowuję się dzieciak i wyglądam jak dzieciak, więc chyba ze mną nie jest tak źle ? :D Ale masz rację, musze poszukać tą piegawatą mordkę, która tak bezgranicznie kochała każdego napotkanego psa, aż biedakowi oczy wychodziły z orbit.( teraz tak męczę tylko swojego :D). Twój kolor włosów jest dokładni taki sam, jak wyobrażałam sobie dla swojej bohaterki opowiadania. ( Boże, brzmię jak jakaś wariatka. xD). Chcę tylko powiedzieć, że to najlepszy blog na jaki kiedykolwiek zajrzałam. Naprawdę. Nie prawię zazwyczaj sztucznych komplementów, a to najdłuższy komentarz, jaki prawdopodobnie napisałam. Ale sądzę, że warto. Pozdrawiam, twoja wierna fanka *u*
    http://momentcatcher00.blogspot.com/

    ReplyDelete
  13. Śwetny post, jak zawsze z resztą ;)

    Zapraszam do siebie http://opsmybella.blogspot.com/

    ReplyDelete
  14. Ja też tęsknię za tymi czasami, gdy całe dnie spędzało się na dworze....
    Zgadzam się z tobą w 100%
    Pozdrawiam <3

    ReplyDelete
  15. Bead dorosłym też możemy odkryś w siebie dziecko, możemy marzyć. Fajna stylizacja

    Zapraszam do mnie : Klik klik klik

    ReplyDelete
  16. Bardzo ładnie napisane...tylko jest jedno ale! Dorosłość wiąże się z odpowiedzialnością - za własne czyny, za swoją rodzinę, za swoje dzieci, zwierzęta,pracę itd .Dzieciństwo jest dlatego takie wspaniałe, że ktoś za nas odpowiada,nad nami czuwa i zawsze pomoże, a kto? Właśnie dorośli...także ostrożnie z tym uwalnianiem wewnętrznego dziecka...raczej na spokojnie i w małych dawkach. Mało która kobieta marzy o Piotrusiu Panie ;)
    A odchodząc od tematu - prześliczna z Ciebie Dziewczyna !

    ReplyDelete
  17. Właśnie też tak kiedyś myślałam, że ja chcę się już malować, chcę pracować, mieć swoje dzieci i męża. Ale teraz im szybciej płynie czas tym gorzej... http://nonstopyou.blogspot.com/2015/11/enjoy-your-life.html

    ReplyDelete
  18. Jej dzieciństwo to jest chyba najlepszy okres w życiu. Można powiedzieć, że wszystko masz gdzieś, a twoim jedynym problemem jest to, czy pobawić się lalką czy misiem!
    Śliczne zdjęcia!

    http://murky-rainbow.blogspot.com/

    ReplyDelete
  19. Czasami ta dorosłość przytłacza , masa obowiązkówi i zadań do wykonania na już jest nieunikniona a chęci czasami żadnych. Ale głowa do góry :) wszystko ma swoje plusy i minusy , a w kazdym z nas trochę dziecka zawsze zostaje :)

    Zapraszam do obserwowania i bycia na bieżąco u nas
    www.matkipoolki.blogspot.com

    ReplyDelete
  20. Tak... Jak byłam mała bardzo chciałam być dorosła. Myślałam, że dorośli mogą wszystko, a prawda jest taka, że świat jeszcze bardziej ich ogranicza niż dzieci. Nawet jeżeli mam ideały i marzenia i ich nie zatraciłam to jest gorzej niż jak byłam mała. Wtedy wszyscy się uśmiechali i mówili jaka to słodka jestem, a teraz co dziennie niemal słyszę "dorosłabyś w końcu". To trochę przygnębiające.
    Pozdro.
    http://dziennikidestiny.blogspot.com

    ReplyDelete
  21. Świetny post! Też chciałam być dorosła, a teraz mając 18 lat często przyłapuję się na myśleniu, że żyję w niezgodzie ze samą sobą..
    http://louehx.blogspot.com/

    ReplyDelete
  22. Nie widzę, żadnego pożytku z bycia dorosłym. Mimo, że mam dopiero 14lat to wolałabym być malutkim dzieckiem, który jeszcze nie do końca wie na czym polega życie i nie jest ciągle ranione słowami.

    ducy-dusiaa.blogspot.com - klik ♥

    ReplyDelete
  23. Dzieciństwo jest czymś wspaniałym. Czas płynie za szybko...
    Świetnie piszesz ;)

    Piąteczka!
    http://fridayp.blogspot.com/

    ReplyDelete
  24. Dzieciństwo. Tęsknię za nim i się boje pełnoletności a za pół roku ją niestety przekrocze. Mam ochotę czasami cofnąć się w czasie tak do gimnazjium.
    nieznanebajkowoanasty.blogspot.com

    ReplyDelete
  25. Czy pamiętam jakim byłam dzieckiem? Wycofanym, wiecznie smutnym, obserwującym z boku... Nie chciałabym do tego wracać :). Moje "dziecko" już w wieku dziecięcym się ukryło teraz ma coś do powiedzenia, dlaczego? Bo dorosłam i mu na to pozwalam ;).

    ReplyDelete
  26. Zapraszam do siebie http://swiat-weni.blogspot.com/ :)

    ReplyDelete
  27. Piszesz coraz,lepsze posty! Gratuluje. Masz taki ładny kolor oczu taki wyrazisty. Pozdrawiam, http://style-person.blogspot.com/?m=1

    ReplyDelete
  28. Wiadome, że każdy chciałby być znowu dzieckiem, bo dzieciństwo to najlepszy okres w życiu!
    Fajny post, podoba mi się jak przerabiasz zdjęcia, są śliczne! :)
    Zapraszam do mnie: http://xfromtheotherside.blogspot.com

    ReplyDelete
  29. Czas leci z roku na rok coraz szybciej, każdy chyba myślał kiedyś, że chciałby wrócić do czasów dzieciństwa ;)

    amelia-bloog.blogspot.com

    ReplyDelete
  30. Bardzo mądry i refleksyjny post. Codziennie gdzieś wieczorami, w szczególności w samotności człowieka napada taka nostalgia, smutek i tęsknota. Przynajmniej mnie. Tęsknie za byciem dzieckiem, tym bardziej kiedy patrzę na moje dziecko i widzę jak wszystkim jest podekscytowany, a mnie nic już nie cieszy. Buźka!

    www.paniyoanna.blogspot.com

    ReplyDelete
  31. Ja bym chciała wrócić do czasów dzieciństwa bardzo...
    Ciekawie piszesz :)
    zapraszam do siebie dopiero zaczynam :)
    KLIK

    ReplyDelete
  32. świetnie napisany post! masz talent!
    http://forestfire02.blogspot.com/

    ReplyDelete
  33. Pamiętam jak, będąc dzieckiem chciałam być dorosła. Teraz jest odwrotnie, a za rok wejdę w dorosłość i przyznam się, że nie chcę :p Lepiej być dzieckiem bez problemów i niczym się nie przejmować ;)



    ReplyDelete
  34. Piszesz tak mądrze! Za każdym razem gdy widzę młodszą siostrę,która lata z koleżankami po podwórku przypominam sobie siebie w jej wieku i czuję się jakby to było wczoraj. To było piękne i chciałabym być jeszcze dzieckiem chociaż przez jeden dzień kiedy zmartwieniem było,że mama nie pozwala być na podwórku i bawić się dłużej niż do 22 ! :)

    Poza tym twój wygląd bloga jest na prawdę śliczny, widać ile pracy wkładasz aby wszystko było dopięte na ostatni guzik,pozdrawiam i oby tak dalej :*

    ReplyDelete
  35. Bardzo fajny i szczery post, skłaniający do refleksji. Super blog, zostanę na dłużej :).

    ReplyDelete
  36. super post,
    ja chciałabym być znowu dzieckiem
    ps. super wygląd bloga, sama robiłaś?
    http://akilegna-kib.blogspot.com

    ReplyDelete
  37. Bardzo ciekawy post. Super stylizacja ! pozdrawiam :)

    ReplyDelete
  38. Szczera prawda że będąc dziećmi chcieliśmy być dorośli, brakuje mi teraz tych beztroskich lat :D

    http://blekitnypamietnik.blogspot.com/2015/11/sweater-weather.html

    ReplyDelete
  39. Mi zdecydowanie brakuje tej wiary w siebie. Gdy byłam dzieckiem miałam marzenie, które dalej chcę spełnić, by zostać aktorką. Jednak zdecydowanie nie mam już tyle pewności siebie, aby, jak kilka lat temu, wyjść na scenę i zagrać najlepiej jak potrafię.
    Twój post daje mi naprawdę wiele do myślenia i dzięki Tobie odnowię swoją wiarę w możliwości. Jestem przekonana, że co jakiś czas będę wracała do tego wpisu i umacniała się Twoimi słowami :*
    Dziękuję za polecenie mojego bloga! :*
    http://my-uncommon-world.blogspot.com/

    ReplyDelete
  40. Czasami na prawdę by się przydało tak tupnąć nogą i postawić na swoim :) Tęsknię za byciem dzieckiem, było o wiele łatwiej niż teraz.
    http://tenebrisriddle.blogspot.com/

    ReplyDelete
  41. Czasami chciałabym się cofnąć do beztroskiego dzieciństwa, wraz z wiekiem wzrasta też ilość obowiązków, no i wymaga się od nas odpowiedzialności ;/ :)
    Pozdrawiam !
    http://goldshinebeauty.blogspot.com/

    ReplyDelete
  42. w dzieciństwie marzyłam o dorosłości, teraz chciałabym być dzieckiem :P kiedyś było o wiele łatwiej

    ReplyDelete
  43. Tęsknię za dzieciństwem, a moje zbliżające się osiemnaste urodziny wywołują we mnie panikę. Siedzę w piżamie z kapturem w kształcie królika i piję kakao oglądając bajki, jak ja mam być poważnym, odpowiedzialnym dorosłym?

    ReplyDelete
  44. Z wiekiem żałuję jednak, że nie jestem tą małą beztroską dziewczynką, która tak na prawdę może robić co chce :)
    m-artyna.blogspot.com-KLIK!

    ReplyDelete
  45. Świetne zdjęcia ^.^
    http://kolejnylevel.blogspot.com/

    ReplyDelete
  46. chętnie bym wrociła do tych beztroskich lat.. bardzo podoba mi się Twój desing postów... może wrobisz wpisjak je wykonujesz?? http://evelciovelove.blogspot.com/

    ReplyDelete
  47. Meega zdjęcia i genialna notka ♡

    By-Aleksandraa.blogspot.com

    ReplyDelete
  48. Ale jesteś śliczna :) mega post
    http://aggeles.blogspot.com/

    ReplyDelete
  49. Ładne te zdjęcia:))
    Fajnie się czyta i ogląda Ciebie.
    http://ania-grabowskaa.blogspot.com/

    ReplyDelete
  50. Świetny post!
    Zapraszam do mnie! ♥
    http://adriannaserwatka.blogspot.com/

    ReplyDelete
  51. Taki uroczy rudzielec tak słodko. :***
    Fajna stylizacja.
    Kochana świetnie napisany post , bardzo miło mi się czytało.
    Co powiesz na wspólną obserwację. ?? Zapraszam serdecznie do mnie nowy post
    staram się o współpracę z pewną firmą z branży modowej, byłabym niezmiernie wdzięczna jeśli poklikałabyś w linki do ubrań w moim najnowszym poście i skomentowała pod nim jeśli to zrobiłaś. Umożliwi mi to współpracę z nimi. Z góry pięknie dziękuję :*
    http://nicole-500.blogspot.com

    ReplyDelete
  52. Jesteś bardzo ładna <3
    A z tym dzieckiem w nas to jest tak, że są osoby, które odrzucają od siebie zwykłe, ludzkie emocje i udają kogoś kim nie są, a są tacy, którzy z premetydacją zachowują to w sobie bo to ich recepta na udane życie.

    http://wszystkooczymmarzakobiety.blogspot.com/

    ReplyDelete
  53. Twój Blog ma świetny designe! Czy jest możliwość skontaktowania się z Tobą?

    http://hihania.blogspot.com

    ReplyDelete
  54. Kochana bardzo fajny i mądry wpis. Masz dużą rację. Musimy cieszyć się małymi rzeczami i pracować nad swoimi mocnymi stronami. Szczerość teraz w tych czasach jest postrzegana jako chamstwo, no ale w prawdzie mówiąć bez tego nie zdobędzie się prawdziwych przyjaciół. Super wygląd bloga <3

    ReplyDelete
  55. Świetny pomysł na post :) Mi osobiście czas leci strasznie szybko i nawet nie zauważyłam, kiedy tak naprawdę zaczęłam dorstać. Pamiętam jak dziś, gdy wychodziłam z podstawówki, a za ponad rok czeka mnie matura. Z jednej strony chciałam być być już pełnoletnia, ale równie dobrze wiem, że będe tęskniła za dzieciństwem i w dzień kiedy skończę 18naście lat będę cały dzień płakać haha :D

    http://nataliakaczmarek.blogspot.com/

    ReplyDelete
  56. Szczerze powiedziawszy, to mimo iż niedługo pyknie 20stka, to mam w sobie mnóstwo z dziecka. I to jest SUPER. Uwielbiam tą część mojej osobowości. Dzięki temu mogę się cieszyć z małych rzeczy, których inni zupełnie nie doceniają.... I wręcz patrzą na mnie jak na osobę, z którą coś jest nie tak :P Ale cóż, ja jestem szczęśliwa, a to najważniejsze. I każdy powinien pielęgnować to dziecko w sobie!

    www.sarahfrompl.blogspot.com

    ReplyDelete
  57. Super ! :Dhttp://fromagvenking.blogspot.com/

    ReplyDelete
  58. Genialny wpis. Ja jeszcze mam w sobie coś z dziecka. Lubię się wydurniac. Poprostu taka jestem. Chciałabym mówić co myślę , ale czasem to działa przeciwko mnie.
    goo-misek.blogspot.com

    ReplyDelete
  59. Każdy ma w sobie nawet malutką cząstkę dziecka:) tzn ja tak uważam :)
    śliczne masz wlosy@ to twój naturalny kolor ? megaaaa

    i kochana jeszcze mam prośbę :D klikniesz? http://marijory.blogspot.com/2015/11/wishlist-dressgal.html bede wdzieczna :*

    pozdrawiam :)

    ReplyDelete
  60. Boże jesteś taka śliczna! <3
    Cudowne włosy! Przepiękny blog!
    Pozdrawiam.

    ReplyDelete
  61. Ja mimo to i tak za poniedziałkami nie przepadam :/
    Ale bardzo fajny post! :))

    ReplyDelete

Dziękuję za każdy komentarz i obserwację.